Balyoz ve Ergenekon tezgahı...

Aşağıdaki "Balyoz" ve "Ergenekon" adı verilen ve doğrudan Kemalist, Ulusalcı, Laik Cumhuriyet'in korumacısı olan ülke aydınlarıyla, doğrudan T.S.K. yı hedef alan kurmaca davaların kaynağı birinci elden ve bu kurgunun içinde olup da sonradan pişmanlık duyan Orhan AYKUT tarafından anlatılmakta ve itiraf edilmektedir...   Orhan Aykut : Bavulu İskender Pala’dan aldık, CD’leri Ankara’da ürettik! Bavulu Movenpick Otel’de teslim aldık Tarih: 2007... Yer: İstanbul Movenpick Oteli... 1. Ordu Komutanlığı’nda, 2003’ün Mart ayında yapılan Plan Semineri’ne ait dokümanlar, dönemin AKP Milletvekili İhsan Arslan’a teslim ediliyor. İhsan Arslan, seminer dokümanlarını Ankara’ya götürüyor ve belgeler üzerinde değişiklik yapılıyor. Balyoz tertibine hazır hale getirilen belgeler, 2010 yılında Taraf muhabiri Mehmet Baransu’ya veriliyor Matkap Operasyonu kapsamında çete lideri olmaktan 5 yıl hapis yatan Orhan Aykut, Balyoz davasında kullanılan CD’lerin kimler tarafından ve nasıl üretildiğini Aydınlık’a anlattı. 4 Ekim 2012 tarihinde Metris Cezaevi’nden tahliye olan çıkan Orhan Aykut, 2007 yılında dönemin AKP Milletvekili İhsan Arslan’la birlikte yer aldığı buluşmayı şöyle anlattı: Aydınlık - Balyoz belgeleri nereden geldi? Orhan Aykut - Mahkemede anlattım. Uzun saçlı eski bir binbaşı... Aydınlık - Sınıfını biliyor musunuz? O.A. - Denizci. ‘İhsan Arslan’la beraber aldık’ Aydınlık - Denizci bir binbaşı, uzun saçlı. O.A. - Evet. Bir de ABD’li bir senatörle birlikte Mövenpick Oteli’ne getirdiler. O sırada Egemen Bağış da oradaydı. Fakat Egemen Bağış’ın haberi var mı, yok mu bilmiyorum. Biz o belgeleri aldık. Aydınlık - Egemen Bağış da otelde miydi? O.A. - Evet oteldeydi. İhsan Arslan’la beraber oturuyordu. Aydınlık - Aldık derken kaç kişiydiniz? O.A. - Benimle birlikte İhsan Arslan aldık. Bir de onun koruması, şoförü vardı. Aydınlık - İsimleri ne onların? O.A. - Korumanın, polis olanın ismi Ramazan’dı. Soyismini hatırlamıyorum. Şoförü de tam hatırlamıyorum. ‘Ankara Dikmen’deki ofisine götürdük’ Aydınlık - Nasıl belgelerdi bunlar? Ramazan Akyürek O.A. - Bir valizin içindeydi. Büyük bir valiz. Çünkü biz Ankara’ya giderken, beraber gittik, aynı arabada gittik. İhsan Arslan yolda sık sık Ramazan Akyürek’i arıyorlardı. “Bunlar bize çok lazım” diyordu. Biz Dikmen’e gittiğimiz zaman Ramazan Akyürek de geldi. Onlar belgeleri aldılar, 5’inci kata gittiler. Zaten 5’inci katta yaklaşık 50-60 kişi çalışıyorduk. Aydınlık - Ne yapıyordunuz? O.A. - Sahte bir şeyler yapıyorduk. Zaten iddianameler orada hazırlandı. ‘İçinde belgeler vardı’ Aydınlık - Bavulu açtınız mı? O.A. - Açtık. Aydınlık - Ne vardı içinde? O.A. - Belgeler vardı, CD’ler vardı. ‘Belgeler 2009’da piyasaya sürdüldü’ Aydınlık - Balyoz belgeleri götürüldü, sonra ne oldu? O.A. - Orada ayarlandı, 2009 tarihinde de piyasaya sürüldü. Ali Fuat Yılmazer Aydınlık - O zaman sizin bahsettiğinize göre şöyle bir şey mi anlamamız lazım: İhsan Arslan başkan olsun. Altlarında Akyürekler, Ali Fuat Yılmazer... Onun altında, hükümet kanadında bir AKP ekibi var, bakanlarla vs. ilişki içerisinde. Bir tarafta siz ve sizin gibi bazı kişiler, onlarla beraber çalışıyor. İskender Palalar da bu organizasyonunun içerisinde. Bunlar belge üretiyorlar ve Türkiye’de komplolar düzenliyorlar. Böyle mi anlamamız gerekiyor? O.A. - Aynen öyle. Aydınlık - Bu biraz basit oldu ama. O.A. - Hayır, aynen anlattığınız gibidir. ‘Belgeleri getiren İskender Pala’ydı’ Aydınlık - ‘Uzun saçlı binbaşı’ dediniz. Emekli mi? O.A. - Emekli değil. İrticadan dolayı ordudan atılmış. Aydınlık - Adı ne? O.A. - Adını bilmiyorum. Aydınlık - Tanıyor musunuz? O.A. - Tanıyorum. Aydınlık - Nereden tanıyorsunuz? O.A. - Sonradan tanıdım. Aydınlık - Nasıl tanıdınız? O.A. - İhsan Arslan’ın ekibine dahil oldu, ondan sonra tanıdım. Aydınlık - Fotoğrafını görseniz budur diyebiliyor musunuz? O.A. - Tabii tanırım. Ezbere konuşmuyorum. Aydınlık - Aydınlık Gazetesi, bu kişi için “İskender Pala” dedi. O.A. - Aynen öyle. Doğrudur. Aydınlık - Öyleyse İskender Pala, ABD’li bir senatörle, 2007 tarihinin Ekim ayında İstanbul Levent’teki Mövenpick Oteli’ne geldiler, bir bavul dolusu, içerisinde belgelerin, kağıtların, CD’lerin olduğu bavulu size ve İhsan Arslan’a beraber teslim ettiler.     O.A. - Aynen öyle. Aydınlık - Bu işi de ordudan atılma, denizci İskender Pala yaptı. O.A. - Evet. Aydınlık - Bunu İskender Pala kabul etmiyor ama. O.A. - Tabi kabul etmez. Adam bir suç işlemiş, burada bir çete var. Büyük bir çete. Kabul eder mi? Aydınlık - Siz kabul ediyorsunuz ama. O.A. - Ben adam gibi adamım. Kabul ederim. Aydınlık - İskender Pala başka işlere karıştı mı? O.A. - Onu görmedim. Orhan Aykut kimdir? Orhan Aykut; 1963, Muş doğumlu. İstanbul Fatih’te ticaretle uğraştı. AKP Milletvekilleri İhsan Arslan ve Abdullah Veli Seyda ile aşiret ilişkileri nedeniyle yakınlık kurdu ve birçok milletvekiliyle ticaret yaptı. Aykut, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcısı Ercan Başaran ve Metin Arda’ya ayrı ayrı verdiği ifadelerde AKP Diyarbakır Milletvekili İhsan Arslan ve dönemin İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’le yaşadığı anlaşmazlıklardan hemen sonra “Matkap” adı verilen operasyonla 2008’in Ocak ayında gözaltına alındı. İddianameyi İstanbul Cumhuriyet Savcısı Hikmet Usta hazırladı. Dava İstanbul 14. Ağır Ceza’da kabul edildi. Aykut, hüküm giymeden 10 gün önce; 18 Mayıs 2010’da Başsavcı Ercan Başaran ve Metin Arda’ya ihbarda bulundu ve İhsan Arslan ve Ramazan Akyürek’in yasadışı dinlemelerin başında yer aldığını anlattı. Bundan sonra devlet içindeki bu yapılanmaya ilişkin bildiklerini anlatmaya başlayan Aykut’un başına gelmeyen kalmadı. Aykut’un 2 oğlu, ifadeden birkaç gün sonra tehdit edildi. Orhan Aykut, 4 Ekim 2012 tarihinde tahliye edildi. AYDINLIK 17 Ocak 2013 ‘Silahları gömün’ talimatı İHSAN ARSLAN’dan Orhan Aykut, Ergenekon-Poyrazköy kazıları öncesi yaptığı tanıklığı anlattı   Silah gömülmesi işinde Arslan, Akyürek ve Yılmazer var İhsan Arslan’ın AKP Milletvekili olduğu dönem en yakınında bulunan isimlerden Orhan Aykut, Ergenekon-Poyrazköy kazılarında bulunduğu iddia edilen silahları anlattı. Aykut, ‘Mühimmatlar, İhsan Arslan’ın talimatıyla gömüldü’ dedi Eski AKP Milletvekili İhsan Arslan’la, yine eski vekil Abdullah Veli Seyda aracılığıyla yakınlık kurduktan sonra Arslan ekibine katılan Orhan Aykut, Aydınlık’a özel açıklamalarda bulundu.Aykut, dünkü Aydınlık’ta, Balyoz CD’lerinin nasıl üretildiğini anlatmıştı. Ergenekon ve Poyrazköy soruşturmalarında gündeme gelen gömülü mühimmatlar konusunda da Aykut’un çarpıcı açıklamaları oldu. Aykut, gömülü mühimmatlar ve silahlar konusunda şu açıklamaları yaptı: ‘2005’te başladılar’ Orhan Aykut- Delil yok ya, silah gömdüler, sahte belgeler yapıldı, sahte deliller üretildi. Hepsi yapıldı. Aydınlık - Nereye gömüldü bu silahlar? O.A.- Türkiye’nin 81 iline de gömüldü. Kafasını kaldıran, bu silahlarla irtibatlandırılıyordu. Aydınlık- Nasıl yani? Kaç yılında gömdüler, kimler yaptı bu işi? O.A.- 2005’ten sonra başladılar gömmeye. Örneğin Zir Vadisi’ndeki silahları bizzat Ankara İstihbaratı gömmüştür. İhsan Arslan’ın şeyinde oldu. O krokiler vs. hepsi İhsan Arslan’ın ofisinde üretilmiş, sahte. Aydınlık- Başka nerelerde gömüldü bu silahlar? O.A.- İstanbul’da, Ankara’da, İzmir’de. Daha başka yerlerde. Bu silahların çoğu çıkarılmamıştır zaten. Yani onların yaptığı operasyonların çoğu başarısız. Öyle görüyorlar. Şu anda başarısız. Aydınlık- Sözünü ettiğiniz silahlar, Ergenekon kapsamında yapılan aramalarda bulunan silahlar mı? O.A.- Evet. Aydınlık- Poyrazköy’de de var. O.A.- Evet. Poyrazköy de var. Örneğin Bedrettin Dalan’ı diskalifiye etmek, okullarını kapatmak için onun toprağına da gömdüler. Aydınlık- Poyrazköy’deki silahları kim gömdü? O.A.- Kendileri gömmüş. İhsan Arslan’ın yanında en az bin kişi çalışıyor. ‘Akyürek, Yılmazer var’ Aydınlık- Kim bu bin kişi? Yani görevleri açısından soruyoruz. O.A.- Bunların içinde savcısı da, hakimi de, polisi de, doktoru da var. Bunlar büyük bir yapı. Aydınlık- Mesela hangi savcı onlarla birlikte hareket ediyor? Hangi savcı, hakim, polisler bu yapının mensubu? O.A.- İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek. Ali Fuat Yılmazer, İstihbarat Şube Müdürü. Bunların emrinde kaç bin tane polis var... Kaç tane muhbir var... Aydınlık- Siz bu silah gömülme işlemlerine hiç tanıklık ettiniz mi? O.A.- Tanıklık şu şekilde. Adam Manisa’dan yüklüyordu silahları, getiriyor, gömüyordu. Aydınlık- Nasıl oluyor? O.A.- Örneğin biz otelde oturuyorduk, belgeler geliyordu. Burada bu kadar gömülmüş, şurada şu kadar gömülmüş vs. Aydınlık- Kayıt altına mı alınıyordu? O.A.- Evet kayıt altına alınıyordu. Aydınlık- Manisa dediniz. Niye Manisa? O.A.- Bilmiyorum. Aydınlık- Manisa’da bir yer mi var? O.A.- Askeriyenin bir yerinden geliyordu bunlar. Mustafa Dönmez’in bahçesindeki silahlar Aydınlık- Yani askeriyenin mühimmatını ya da silahını alıp, Manisa’dan çıkartıyorlar, Ankara’ya ya da çeşitli yerlere gömüyorlar mıydı? O.A. - Evet. Çeşitli yerlere. Örneğin Erzurum’a da gömdüler, Muş’a da gömdüler. Krokiler ellerinde. Mesela Yarbay Mustafa Dönmez. Nereden biliyorum diyeceksiniz.İhsan Arslan’la kavga ediyorum. Aydınlık- Ne kavgası? O.A.- Bunlar Sapanca’da komşu.İhsan Arslan’ın korumaları Yarbay Mustafa Dönmez’i tartaklıyorlar Sapanca’da. Bunlar birbirlerine giriyor, kavga ediyorlar, birbirlerini tehdit ediyorlar. İhsan Arslan bizzat emir veriyor, Ziir Vadisi’ndeki silahları onunla irtibatlandırıyorlar. Bu ortada. Her şey ortada. Aydınlık- Bu kavgayla mı ilgili bunlar yaşıyor? O.A.- Tabii ki. Birisi kavgadan, birisi solcudur, birisi Atatürkçüdür, birisi bilmem nedir. Bunlardan olmayanları tek tek topluyorlar. Aydınlık- Mustafa Dönmez’in Sapanca’daki evinden de bir takım mühimmatlar çıktı. O.A.- Kendileri koydurmuştur. Aydınlık- Kendileri derken... O.A. - İhsan Arslan koydurmuştur. Anlaşmazlık yaşadı, hapse atıldı Orhan Aykut, İhsan Arslan ve dönemin Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek ile anlaşmazlığa düştükten sonra Matkap operasyonu kapsamında 3 Ocak 2008 tarihinde saat 21.30 sularında eşofmanlı olarak evinin önünde otururken gözaltına alındı. Sabah 06.30’a kadar polis otosunda elleri arkadan kelepçeli olarak gezdirildi.Sonra da Halime Dayan adlı kişinin Fatih’teki ikametgahına polis zoruyla sokuldu.Orhan Aykut orada gözaltına alınmış gibi gösterildi. Polisin çektiği kamera kayıtları ve fotoğraflar medyaya servis edildi. Orhan Aykut 57 aylık tutukluluğunun ardından 4 Ekim 2012’de Metris Cezaevi’ndeyken tahliye edildi. AYDINLIK 18 Ocak 2013 ‘ÖCALAN 66 İSİM VERDİ’ İhsan Arslan, Öcalan’dan daha tehlikeli’ Bir dönem İhsan Arslan’la çalışan Orhan Aykut, Arslan’ın sık sık İmralı’ya gittiğini söyledi.Öcalan’ın, bu görüşmelerde 66 kişilik isim listesi verdiğini belirten Aykut, ‘Listede Çetin Doğan, Cemal Temizöz, Kamil Atak ve Levent Ersöz var’ dedi Dönemin AKP Diyarbakır Milletvekili İhsan Arslan’ın ekibinden ayrıldıktan sonra Matkap Operasyonu kapsamında tutuklanan Orhan Aykut, “Arslan, Öcalan’dan daha tehlikeli” dedi. Aydınlık’a konuşan Aykut, Arslan’ın sık sık İmralı’ya giderek Abdullah Öcalan ile görüştüğünü ifade etti.Aydınlık’a, İmralı kaynaklarından ulaşan bilgi de, Orhan Aykut’un anlatımlarını doğruladı. Kaynaklar, Arslan’ın liste aldığı görüşmeyi, MİT’çiler eşliğinde gerçekleştirdiğini belirtti. ‘Açılım’da kilit isim İmralı kaynakları, Arslan’ın açılım sürecinde de önemli görevlerde bulunduğunu bildirdi.Buna göre İhsan Arslan, İmralı ile 2008’den bu yana yürüttüğü görüşmelerde Öcalan’ın yeniden örgüte hakim olmasını ve açılım sürecine dahil edilmesini sağladı. MİT’in bilgisi dahilinde yapılan görüşmeleri,Başbakan Erdoğan’ı temsilen yürüttü.MİT’in Öcalan ile teması bu görüşmelerden sonra başladı.Arslan, 2012’de İmralı’ya üç defa gitti.Şubat, Temmuz ve Ekim aylarındaki görüşmelerin ikisi MİT’çilerin biri ABD’lilerin katılımıyla gerçekleşti. ‘Sağ kolu gibi’ İhsan Arslan, İmralı’yı ziyaret eden ilk vekil. Abdullah Öcalan’ın sağ kolu gibi. - Ne zaman ziyaret etti? 2002’den sonra sık sık Öcalan’ı ziyaret etti. - Kimin adına bu ziyaretleri gerçekleştirdi? Hükümet adına. - Nereden gidiyordu? Ankara’dan, İstanbul’dan... Ataköy’den biniyordu bazen. Bazen helikopterle gidiyordu. - Görüşmelerin içeriğine dair bilginiz var mı? Sadece Öcalan’ı serbest bırakacaklarını söylüyordu. Eylemlere ara vermelerini istiyordu. Halen de gidip geliyor. ‘Öcalan 66 kişilik liste verdi’ İhsan Arslan’ın, bir İmralı dönüşünde 66 isim getirdiğini biliyorum. - 66 isim derken neyi kastediyorsunuz? Bunların tutuklanmaları için Öcalan, İhsan Arslan’dan rica etti. - Kimler var orada? Benim şu anda aklımda kalanlar şöyle: Çetin Doğan, Cemal Temizöz, eski Cizre Belediye Başkanı Kamil Atak, Levent Ersöz.Bu bilgiyi, dönemin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’ya gönderdiğim mektupta da belirttim. ‘Güneydoğu bölgemizden Kürdistan diye söz eder’ - İhsan Arslan’ın, PKK’ya desteği var mı? Olmaz olur mu. Öcalan’dan daha tehlikeli. Hiçbir zaman Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi demiyor, Kürdistan diyor. “Elbette bir gün Kürdistan kurulacaktır” diyor. Oslo görüşmelerinin başında da o geliyor. Bir araya getiren İhsan Arslan. ‘Faili meçhullerin yakınlarını tek tek gezdi’ Türkiye’de faili meçhul kişileri gezdiler. Mesela İhsan Arslan; Doğu ve Güneydoğu’da faili meçhul kalan kişilerin yakınlarını tek tek ziyaret etti. Bunları resmi bir işe yerleştirip, para yardımı yaptı. Arslan, “İleride yapacağımız operasyonlar için siz şikayetçi olun. Bize destek olun ki biz bu işi yürütelim” dedi. - Faili meçhul soruşturmaları da böyle mi başladı? Evet, böyle başladı. - Bizzat kendisi böyle bir faaliyette mi bulundu? Evet. Milletvekilliği yapmamıştır. Gidin bakın kaç defa Meclis’e gitmiştir? Sadettin Bilgiç’in evini bombalamaktan yargılandı İhsan Arslan, 1970’li yılların önde gelen siyasetçilerinden Sadettin Bilgiç’in evini bombalamıştı.Olayı, Sadettin Bilgiç, “Hatıralarım” isimli kitapta “Bizim evi dinamitle uçuracaklardı” başlığıyla, şu şekilde anlatıyor: “Rahmetli babam 1970 yılının kurban bayramında kalça kırığından ameliyat olmuş, hastanede yatıyordu. Hastanede babamı ziyaret ederek eve geldiğimizde hemşerilerimle ve yazıhanemde çalışma imkanı verdiğim gençlerle karşılaştım. Hepsine ayrı ayrı hoşgeldin dedikten sonra kahvaltı için içeride bir odaya çekildik. O sırada ‘salonda yangın var, vestiyer yanıyor’ bağrışmaları oldu. Salona geldim. “Pencerede bir oyuncak otobüs kutusu vardı. İçine dört adet dinamit lokumu yerleştirilmiş olduğunu görmeyelim mi! Derhal polise haber verdik... Ankara Emniyet Müdürü ve Ankara Valisi de geldiler. “Polis, yaptığı incelemede, yazıhanemde çalışmalarına izin verdiğim gençler arasında bulunan, Sason’lu olduğunu ve Yükseliş Koleji’nde çalıştığını öğrendiğim bir gencin bombayı koyduğu anlaşıldı. Yine de davaya müdahil olmadım. Kamu davası yürüdü ve altı aya mahkum olan genç daha sonra tahliye edildi. En ağırını ve ilkini hafif atlattığımız bu anarşik hareketin basına yansımasını istemedim.” Gazeteci Emin Çölaşan, Hürriyet Gazetesi’ndeki köşesinde 28 Eylül 2006 tarihinde, o Sasonlu gencin İhsan Arslan olduğunu yazdı. PKK kampına olaylı ziyaret İhsan Arslan’ın hayatında önemli bir yer de, Mazlum Der Genel Başkan Yardımcısıyken yaptığı PKK kampına gidiş de yer aldı. 1996 yılında çatışmalarda PKK tarafından kaçırılan askerleri almak için dönemin Refah Partisi Van Milletvekili Fethullah Erbaş ve İnsan Hakları Derneği Genel Başkanı Akın Birdal ile birlikte örgütün kampına gitti. Arslan, Erbaş ve Birdal ile birlikte 9 Aralık 1996 tarihinde 6 askeri alıp, Habur’dan Türkiye’ye giriş yaptı. Ancak kampta çekilen fotoğraflar, günlerce Türkiye’de eleştiri konusu oldu. İhsan Arslan kimdir? M. İhsan Arslan, 1 Ocak 1948’de Sason’da doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. Kamu’da memurluk ve öğretmenlik yaptı. İhracat-ithalat ağırlıklı olmak üzere ticari faaliyetlerde bulundu. Yabancı sermayeli şirketler kurarak Diyarbakır’da boru, kablo ve mermer fabrikaları kurdu. Zaman Gazetesi’nin imtiyaz sahibi oldu. Mazlum-Der’in iki dönem Genel Başkanlığı görevinde bulundu. 22. Dönem’de AKP Diyarbakır Milletvekili olarak Meclis’te yer aldı. İyi düzeyde Arapça ve Farsça biliyor. AYDINLIK 19 Ocak 2013   Akyürek bana polis kimliği verdi Orhan Aykut, İhsan Arslan ve ekibinin faaliyetlerini açıkladı… Ergenekon, Balyoz, Odatv, Balyoz, Poyrazköy yapılan bu operasyonların hepsi sahte belgelerle, sahte dijital şeylerle yapılmıştır… ‘Akyürek odasında sigaramı yaktı’ Orhan Aykut, İhsan Arslan ekibinin içindeki üst düzey emniyetçinin eski İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek olduğunu açıkladı.Orhan Aykut, ekipten kopmadan önce aldığı özel kimlikle istediği yere girip çıktığını söyledi Eski AKP Diyarbakır Milletvekili İhsan Arslan’ın ekibinde yer alan, ancak daha sonra ekipten kopan ve bir operasyon sonucu 5 yıl tutuklu kalan Orhan Aykut, Arslan ekibinin içindeki üst düzey emniyetçiyi açıkladı. Aydınlık’a konuşan Aykut, içindeki cemaat yapılanmasının en önemli isimlerinden olan eski Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’in, ekibin beyin takımında olduğunu açıkladı. Akyürek’in kendisine özel bir kimlik verdiğini açıklayan Aykut, “Akyürek’in Ankara’daki İstihbarat Daire Başkanlığı’nda çalışma odası vardı. Koltuğuna oturdum, sigaramı o yaktı” diye konuştu.Orhan Aykut’un açıklamalarına devam ediyoruz: ‘Kızıyla bile tanıştım’ Ramazan Akyürek’le, Trabzon’dan Ankara’ya geldiği zaman İhsan Arslan bizi tanıştırdı. “Bu Orhan Aykut. Bizimle hareket edecek artık. Her konuda güvenmeni rica ediyorum” diye tanıştırdı. Akyürek’le çok samimi olduk. Her yerde görüşüyorduk. Özellikle Akyürek’in Ankara’daki İstihbarat Daire Başkanlığı’nda.Ofisinde değil. Çalışma odası vardı onun. Akyürek’in koltuğuna da oturdum. Orada benim sigaramı Akyürek yaktı.Akyürek’in kızını da birkaç defa gördüm. İstihbarata gelip babasını ziyaret ediyordu. Adı Nalan. Küçük bir kızdı. Başı açıktı. ‘Yapının başında’ İhsan Arslan’ın ekibinde bin kişi çalışıyor. Bunların içinde savcısı da, hakimi de, polisi de, doktoru da var. Bunlar büyük bir yapı. İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek işin başı. Ali Fuat Yılmazer, İstihbarat Şube Müdürü. O da yapının başındaki isimlerden. Mesela istihbarattan bana bir kimlik verdiler, istediğim yere giriş çıkış yapabiliyordum. Bunu Ramazan Akyürek bana vermişti. Ramazan Akyürek bir gün benden 2 tane fotoğraf istedi. 2 ya da 3 tane verdim, yaptı getirdi.Üzerinde “Her türlü silahı taşıyabilir, arama yapılamaz” yazıyordu. Benim fotoğrafım vardı. Benim adıma düzenlendi. Gerçek kimlik.Her yere girip çıkıyordum. Polisevi’nde, Orduevi’nde kalıyordum. Gel keyfim gel... ‘Bana keleş verdi’ Görevi bölümünde “terör uzmanı” yazıyordu. Kimlik sahte değildi. Kadrolu değildim ama her yere girip çıkıyordum.Emniyet İstihbarat Daire Başkanlığı’ndaki kayıtlarda ismim mutlaka olmalı. Ben o kimliği 3-4 sene taşıdım. Olması gerekir. Arabamda, TBMM giriş çıkış kartı da o kimlik de vardı. İstihbarat bana uzun namlulu bir silah; keleş de verdi. Ramazan Akyürek verdi. Dedim “Bana silah verin”. O da “beğen buradan” dedi ve çıkardı keleşi verdi. Temiz, sıfır daha. Bir de benim silahım vardı, tabancam. Ruhsatsız. ‘Can güvenliğim yok’ - Akyürek’le samimiyetinizin ölçüsünü anlatır mısınız? Yapılan operasyonlarla ilgili bana bilgi vermişti. Ben de “Ağabey bu şekilde olur mu? Nasıl böyle bir operasyon yapıyorsunuz? Adamın suçu yok” dedim. Örnek gösterdi: “Eskiden kız türbanıyla üniversiteye giderse okuldan atılıyordu. Biz bunlardan intikam almak zorundayız. Türkiye’yi değiştireceğiz. Biz Amerika’nın gücünü arkamıza aldık. Bunu yapacağız. Bir taşla 3 kuş vuracağız. Bir, ulusalcıları ve Atatürkçü’leri diskalifiye edeceğiz. İki, Kürt’ü ‘Kürdüm’ diye korkmaktan çıkaracağız ve Abdullah Öcalan’ı serbest bırakacağız. Terör olayını bitiririz. Bunu yapmak için birkaç kişiyi içeri atacağız” dedi. “Bunları tutuklamamız lazım” diye isim listesi verdi mi size? Verdi. Listede Doğu Perinçek, Tuncay Özkan, Veli Küçük var. Sadece Ergenekon, Balyoz, Poyrazköy değil, başka yerlerden de isimler toplanıyordu... Mesela adam gayrımeşru bir şey yapmış, bunu oraya bağlıyor.Veya bir yerden geçmiş. Sen neden oradan geçtin? İfadesini verene kadar 2 yıl geçiyor. Eski Edirne Emniyet Müdürü Hanefi Avcı sık sık İhsan Arslan’la görüşüyordu.Hanefi Avcı bu işleri biliyor. - Akyürek’le nasıl bir çıkar ilişkiniz vardı? Girmeyelim. - Bence girelim. Benim can güvenliğim yok. - Can güvenliğinizi görüntüyle sağlıyoruz. Benim can güvenliğimi bu kaset kurtarmıyor. Ben biliyorum. Şunu söyleyebilirim; Ergenekon, Balyoz, Odatv, Balyoz, Poyrazköy yapılan bu operasyonların hepsi sahte belgelerle, sahte dijital şeylerle yapılmıştır. Başka bir şey de yoktur. AYDINLIK 20 Ocak 2013 Sen bizim Yeşil’imiz olacaksın’ Arslan ve Akyürek’le görüşmelerim tapelerde Aydınlık’ın 4 gün önce başladığı dizi haber, ‘Orhan Aykut’un açıklamaları’nda en çarpıcı bölüme geldik. Eski AKP’li Milletvekili İhsan Arslan, Aykut’a “Sen bizim Yeşilimiz” ol diyor. Orhan Aykut, bu teklifi kabul etmediğini söyledi Eski AKP Diyarbakır Milletvekili İhsan Arslan’ın ekibiyle çalışan ve yollar ayrılınca tutuklanan Orhan Aykut, Arslan’ın geçmişte kendisine “Sen bizim Yeşilimiz ol” teklifi yaptığını söyledi. Aykut, İhsan Arslan ve eski Emniyet İstihbarat Daire Başkanı Ramazan Akyürek’le yaptıkları telefon görüşmelerinin yargılandığı davanın dosyasına giren tapelerde bulunduğunu, ancak özellikle Akyürek’le olan görüşmelerinin tapelerinin imha edildiğini belirtti. Aykut, geçmişteki Kanaltürk baskınının ve Gazeteci Tuncay Özkan’a suikast girişiminin perde arkasında da Arslan’a bağlı ekibin olduğunu söyledi. Orhan Aykut'un; Arslan'ın teklifi, Tuncay Özkan'a suikast girişimi ve Arslan-Akyürek ilişkisi ile ilgili söylediklerinden satırbaşları şunlar: "İhsan Arslan, Tuncay Özkan'ın susturulması için beni kullandı. Özkan'ın vurulması için talimat verdi. Mesela 4 kişilik liste vermiş. Diyarbakır eski Milletvekili vardı, Aziz Akgül. Eski Milletvekili Haşim Haşimi, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan, Tuncay Özkan. Bunların vurulması için talimat verdi." Tuncay Özkan'a suikast "İhsan Arslan o zaman Tuncay Özkan'ın vurulması için talimat verdi. O zaman İhsan Arslan Dubai'ye gitti. Ben yokum hesabı. Bir akşam üzeri Tuncay Özkan'ın televizyonu basılıyor ve kurşunlanıyor. Tarih tapelerde geçiyor. Oraya kadar girildi. Tabii bunu tarayan da polislerle birlikte, polisler de oradaydı yani. Ramazan Akyürek'in görevlendirdiği polisler. 6 tane polis benim emrimdeydi. O polisleri teşhis ederim. Tarama işini Nesip diye bir polis yaptı. Soyadını bilmiyorum. Nesip beni aradı dedi ki 'Ağabey biz kurşunladık'. Tamam' dedim, o kadar. Ben de ihsan Arslan'ı aradım 'Ağabey kurşunlanmış'. 'Tamam' dedi. Ben o zaman İstanbul Aksaray'daydım, İhsan Arslan Dubai'deydi. Telefon görüşmelerimiz tapelerde var." Tuncay Özkan, Arslan'ın fabrikalarını haber yaptı "Tuncay Özkan onun hakkında Azerbaycan'da olan fabrikası ile ilgili haber yapacaktı, İhsan Arslan bu haberin yapılmaması için Tuncay Özkan'a 10 milyon dolar teklif etti.Özkan reddetti. Tuncay Özkan,'Bana 200 milyon dolar da teklif etseniz ben yayınlarım bunu' dedi. Gayri resmi olarak bu fabrikalarda, PKK'lılarla işbirliği ile ilgili bir durum vardı. Haber buydu." Akyürek'le ilgili tapeler imha edildi "Ramazan Akyürek'le olan görüşmelerimin tapeleri var. Tapelere giren 90 tane telefon görüşmesi var. Ama hepsi imha ediliyor." Bana "Yeşil'imız ol" teklifi yapıldı "Nasıl Tuncay Özkan'a saldırı yapıldıysa başkalarına yapılırdı yani. Mecidiyeköy'ün göbeğinde Tuncay Özkan'ın kanalını taramak nedir? Tapelerde var. Vardı ama mahkeme yok, kanun yok, nizam yok, adalet yok. Orman kanunu var. Ben AKP'nin tetikçisi olmadım. AKP'nin Yeşil'i olmamı teklif ettiler. Reddettim, ihsan Arslan söyledi. Telefon tapelerinde var."

İşte ülkenin yaşadığı içler acısı durumun bir kesiti sadece okuduklarınız, ya hala gün yüzüne çıkmayan ihanetler?...

Sokrates’in Üç Filtre Testi...

Bir gün bir tanıdığı büyük filozof Sokrates’e rastladı ve dedi ki “Arkadaşınla ilgili ne duyduğumu biliyor musun?”

 

“Bir dakika bekle” diye cevap verdi Sokrates.

Bana bir şey söylemeden önce seni küçük bir test ten geçmeni istiyorum. Buna “Üçlü filtre testi” deniyor.

 

Üçlü Filtre?

 

“Doğru” diye devam etti Sokrates.

Benimle arkadaşım hakkında konuşmaya başlamadan önce bir süre durup söyleyeceklerini filtre etmek, iyi bir fikir olabilir.

 

Birinci filtre ‘Gerçek Filtresi’: Bana birazdan söyleyeceğin şeyin tam anlamıyla gerçeği yansıttığından emin misin?”

 

“Hayır,” dedi bir süre duraklayan adam…

 

“Aslında bunu sadece duydum ve…”

 

“Tamam,” dedi Sokrates. “Öyleyse, sen bunun gerçekten doğru olup olmadığını bilmiyorsun.

 

Şimdi ikinci filtreyi deneyelim; ‘İyilik Filtresi’. Arkadaşım hakkında bana söylemek üzere olduğun şey iyi bir şey mi?”

 

“Hayır, tam tersi…”

“Öyleyse,” diye devam etti Sokrates.

“Onun hakkında bana kötü bir şey söylemek istiyorsun ve bunun doğru olduğundan emin değilsin. Fakat yine de testi geçebilirsin, çünkü geriye bir filtre daha kaldı.

‘İşe Yararlılık Filtresi’.

Bana arkadaşım hakkında söyleyeceğin şey benim işime yarar mı?”

“Hayır, gerçekten pek işine yaramayabilir…”

 “İyi,” dedi Sokrates derin bir nefesin ardından. “Eğer, bana söyleyeceğin şey doğru değilse, iyi değilse ve işe yarar, faydalı bir şey de değilse bana niye söyleyesin ki?”

Bu Sokrates’in iyi bir filozof sayılmasından önce, aklı ile büyük itibar, saygı görmesinin sebebiydi. Aklı ile kendini ve dostlarını toplumsal travmalardan korumasını bildiği gibi, bu konuda örnek bir eğitmendi de…

 

Yakın ve sevdiğiniz herhangi bir arkadaşınız hakkında başıboş konuşmalar duyduğunuz her sefer bu üç filtre testini kullanınız. Hem ilişkinizi, hem saygınlığınızı korumanız için faydalı bir yoldur.

 

 

Kaynak: Felsefe Anekdotları

Alçaklar yüksekleri göremezler...

 

 

 

Atatürk ve Kurtdereli Mehmet Pehlivan..

Mustafa Kemal Atatürk, 1931’de Ankara’da, yurt dışında Türkiye'yi iyi temsil ettiğini duyduğu Kurtdereli’yle tanışıyor ve o günün gece yarısı kendisine bir mektup yazıyor.

 

Mektubunda:

 

„Seni, cihanda büyük ün almış bir Türk pehlivanı olarak tanıdım. Parlak muvaffakiyetlerinin sırrını, şu sözlerle izah ettiğini de öğrendim: ‚Ben her güreşte arkamda Türk Milleti’nin bulunduğunu ve milletin şerefini düşünürüm.‘Bu dediğini, en az yaptıkların kadar beğendim. Onun için senin bu değerli sözünü, Türk sporcularına bir meslek düsturu olarak kaydediyorum. Bununla, senden ve sözlerinden ne kadar memnun olduğumu anlarsın. “Çoluk çocuğun için sana ufak bir armağan gönderiyorum. O, bu mektubumla beraberdir. Pehlivan ömrünün tam sağlıkla uzun sürmesini dilerim.” diyor.

 

Gece yarısı bu mektubu, Salih Bozok’u görevlendirerek Zafer Oteli’nde kalmakta olan Kurtdereli’ye yolluyor. Mektubun içinde de 1000 Liralık bir İş Bankası çeki koyuyor; çekin üzerini de imzalayarak ve “Kurtdereli Mehmet Pehlivan’a 1000 T. Lira veriniz.

 

Bu para, Aralık ayı aylığımdan faiziyle kesilecektir.” diye yazarak. Kurtdereli, kısa bir süre sonra, bankaya gidip çeki veriyor, 1000 Liralık ödül kendisine ödeniyor. Ama Kurtdereli bankadan gitmiyor. Niçin beklediğini soruyorlar; “Çeki vermenizi bekliyorum” diyor. “ Parayı aldın, çek bizde kalacak. Bu işlerin usulü böyledir.” diyor banka müdürü. Kurtdereli ise “O halde alın bu 1000 lirayı, benim çekimi geri verin” diyor; Şaşıran banka müdürü: “Neden?” diye sorunca Kurtdereli: “Orada Mustafa Kemal’in resmi ve altında da imzası vardır.” diyor. Atatürk’ün kendi maaşından keserek uygun gördüğü ödülü, Atatürk’ün el yazısı ve imzası bulunan o çeki ömür boyu saklayabilmek için, reddediyor...

 

Kurtdereli, bir demecinde bu olayı şöyle yorumluyor: “Sultan II. Abdülhamit’in saltanat döneminde Avrupa’ya gitmek için vapura bindiğim zaman, saray’dan bir mabeyinci gelip dedi ki: “Zat-ı Şahane’nin selamları var, Avrupa’da güreşirken benim taç ve tahtımın şerefini koruyarak güreş yapsın, buyurdular.” Ben de kendisine dedim ki: “Zat-ı Şahane’nin taç ve tahtının olduğu kadar, benim sırtımın da şerefi vardır!” Mabeyinci bir şey demeden gitti. Kendisine söylediğimi aynen padişaha söylemiş olacak ki, Avrupa’dan dönen pehlivanlara hediyeler ihsan verilmek âdet olduğu halde, dönüşümde bana hiçbir şey verilmedi, fakat şu feleğin işine akıl sır erer mi? Bana dünyanın en büyük adamı, işte ömrümün son mükâfatını verdi...“

 

 

Bir taraftan Kurtdereli gibi bir ASLAN’ın, ATATÜRK’e olan içtenlikli ve derin saygısına, mert ve yiğit tavrına bakıyorum ve ATATÜRK’ün „Türk Milletinin karakteri yüksektir, Türk Milleti Çalışkandır, Türk Milleti zekidir“ gibi soylu sözlerini anımsıyorum...

Diğer taraftan ise Çağdaş Türkiye’yi adım adım çağ dışına itmek ve parçalamak için, s ı r t l a n l a r ı n, ATATÜRK’e, devrimlerine, ilkelerine ve eserlerine soysuzca saldırışlarına bakıyorum da, aklıma şu geliyor: ALÇAKLAR YÜKSEKLERİ GÖREMEZLER...

 

Dursun ATILGAN

Avrupa Atatürkçü Düşünce Dernekleri Federasyonu

Genel Başkanı

(Resim Orhan Karadoğan)

Unutmuş olanlar ile yaşamamış olanlara..​.

 

 

 

 

4 Şubat 1949: İki "meczup" Meclis'te ezan okuyor.

15 Şubat 1949: İlkokullarda isteğe bağlı olarak din dersleri okutulmaya başlanması öneriliyor.

1 Mart 1950: CHP hükümeti, Tekke ve Türbelerin Kapatılmasına Dair 677 sayı yürürlükten kaldırıyor. Türk büyüklerine ait olanlar ve sanatsal değer taşıyanlar Milli Eğitim Bakanlığınca(!) halka açıldı. Açılan türbe sayısı ilk aşamada 19 idi.

12 Nisan 1950: Mareşal Fevzi Çakmak için düzenlenen cenaze töreninde gericiler dini siyasete alet ederek gövde gösterisi yapıyor.

29 Mayıs 1950: Başbakan Menderes, sadece "Millete mal olmuş inkılâplarımızı saklı tutacağız " diyerek irticaya ilk işareti veriyor.

16 Haziran 1950: Ezanın Arapça okunması yasağı kaldırılıyor.
5 Temmuz 1950: Radyoda dini program yayınlama yasağı kaldırılıyor.

21 Ekim 1950: Milli Eğitim Bakanlığı, okullarda din derslerinin zorunlu olmasına karar veriyor.

3 Aralık 1950: Arap harfleriyle tedrisat yapmak için gizli ya da aleni dershane açanlar hakkında 23 Eylül 1931 günlü, 12073 sayılı kararnamedeki yasaklama kaldırılıyor. Böylece Kuran kursu ve imam hatip okullarına yeşil ışık yakılıyor.

1953: Köy Enstitüleri, İlk öğretmen Okulları 'na dönüştürüldü.

1953: Yasa değişikliği ile "Siyasi yayın ya da beyanlarda bulunmak, öğretim üyeliğinden çıkarılmaya neden olan bir suç" sayılmaya başladı.

1954: 25 yılını dolduran öğretim üyelerinin emekliye ayrılmasını sağlayan yasa ile öğretim görevlilerini bakanlık emrine alan ya da görevden uzaklaştırmayı sağlayan yasa çıkarıldı.
1955'te Başbakan Menderes, DP Meclis grubunda arkadaşlarına şöyle sesleniyor:
"Siz öyle güçlüsünüz ki, şu anda isterseniz Anayasa'yı bile değiştirebilir, hilafeti bile getirebilirsiniz. "
Menderes, 1956'da Konya'da halka hitap ederken "Ortaokullara din dersleri konulacağını" açıklıyor.

13 Eylül 1956: Ortaokul ders programlarına seçmeli din dersleri konuyor.
Başbakan Menderes, 1957'de Ödemiş'te halka yaptığı konuşmasını bir kasaba imamı gibi bitiriyor:
“ Allah, münafıkların şerrinden hepimizi korusun." Genel seçimler yaklaşınca hızını alamıyor ve seçmene şu vaatlerde bulunuyor:
" İstanbul'u ikinci bir Mekke, Eyüp Sultan Camii'ni de ikinci bir kâbe yapacağız."

14 Şubat 1957: Başbakan Menderes, Ankara'da Kocatepe Camii'nin yapımı için Cami Yaptırma Derneği 'ne 100.000 TL bağış yapıyor.

19 Mayıs 1957: Kayseri 'de halka yaptığı açıklama Menderes, "DP'nin iktidarda olduğu yedi yıl içinde yeni 15.000 cami inşa edildiğini ve başta Süleymaniye olmak üzere 86 caminin onarıldığını, Süleymaniye'nin 500' üncü yıl dönümünü kutlamak için Müslümanların İstanbul 'a davet edileceğini " söylüyor.

1957 - 1958: Liselere seçmeli din dersi kondu.
1959: Din dersleri öğretmeni yetiştirmek için Yüksek İslam Enstitüsü açıldı.
26 Haziran 1965: Milli Eğitim bakanı Cihat Bilgehan, " İmam hatip okullarını bitirenlerin, ilkokul öğretmeni olabileceklerinin" müjdesini veriyor.
15 Nisan 1966: Atatürk büst ve heykellerine karşı gericilerin saldırıları sürüyor.

 

31 Mayıs 1966: Demirel, Kayseri'de halka yaptığı konuşma hedef saptırarak şunları söylüyor: "Bugün Türkiye'de gericiliğin yaşamasına uygun koşullar artık bulunmamaktadır. "

17 Mayıs 1967: İmam hatip okullarını bitirenlere üniversitelere girme hakkı tanınıyor. 

 20 Ağustos 1967: İzmir 'de İslam Enstitüsü'nün temelleri Başbakan Süleyman Demirel tarafından atılıyor.

Aralık 1967: Meclis'te iftar yemekleri verilmeye başlanıyor.

21 Şubat 1968: Milli Eğitim Bakanı İlhami Ertem, "Hükümetimizin amacı her ilde bir imam hatip okulu açmaktır" diyor.

19 Şubat 1969: Mehmet Şevki Eygi adlı emperyalizm fedaisi ABD'nin 6. Filosu'nu protesto eden yurtsever gençler üzerine "ABD bizim kâbemiz, cihada hazır olun " sloganları ile dincileri saldırtıp o günün tarihlere "Kanlı Pazar " olarak geçmesini sağlamıştır.

1 Ekim 1969: Seçimlere bir gün kala Adalet Partisi'nin kır'atlı Kuran dağıttığı haberleri basına yansıyor.

26 Ocak 1974: Milli Selamet Partisi genel seçimlerden 48 milletvekili ile çıkıyor.

 

1974 - 1977: Din kültürü ve ahlak dersi zorunlu kılındı.
1975-1976: Bir yıl içinde 70 imam hatip okulu açılıyor.
1976-1977: Bir yıl içinde 77 imam hatip okulu daha açılıyor.

1977-1978: Açılan bu imam hatipler yetmemiş olacak ki bir yıl içinde 86 tane daha açılıyor. Bu üç yıl boyunca Başbakanlık koltuğunda Süleyman Demirel oturuyor.
Kahramanmaraş 'ta 21-25 Aralık 1978 tarihleri arasında meydana gelen olaylarda resmi açıklamalara göre 111 kişi yaşamını yitirmiş, yüzlerce kişi de yaralanmıştı…. Sol parti ve dernek binaları ateşe verilmiş, Müslümanlar cihada çağrılarak duvarlara "Allah için savaşa, Müslüman Türkiye" sloganları yazılmıştı. Buna karşın Süleyman Demirel, şunları söylemişti:
"Bana sağcılar, milliyetçiler cinayet işliyor dedirtemezsiniz"

12 Haziran 1979: MSP Genel Başkanı Necmettin Erbakan şunları söylüyor:
"Hafta tatili Cuma günü olmalı. Nikâhı müftüler kıymalı. Mekteplere Kuran dersi koymalı. Bu milletin mektep kitapları niye Allah adıyla başlamıyor? "

4 Temmuz 1980: Çorum Katliamı gerçekleştiriliyor. 58 kişi katledilirken başbakan Demirel "Çorum' u bırakın Fatsa'ya bakın!" diyerek "solun kalesi" diye anılan Fatsa'yı hedef gösteriyordu.

22 Temmuz 1980: Kemal Türker'in öldürülmesi.

7 Eylül 1980: MSP'nin Konya'da düzenlediği mitingde yobazlar tarafından şu sloganlar atılıyordu: "Dinsiz devlet yıkılacak elbet…Şeriat gelecek… Laiklik dinsizliktir… Anayasa Kuran… Ya şeriat ya ölüm… Cihada hazırız…"

Ve 12 Eylül 1980: Amerika' nın fedailiğine soyunan, Amerikalıların "bizim çocuklar" dedikleri generaller tarafından darbe yapılarak tüm siyasi parti ve dernekler kapatıldı. Demokrasi güçlerine karşı topyekun bir seferberlik başlatıldı. Dizginlerini koparan zor, zulüm ve işkence doruğa çıktı. Ülkenin aydınlanmacı birikim üzerinden silindir gibi geçildi. Bu satırların yazarı bile bundan payını alarak 92 gün işkence gördü.
Ulusal birlik yerine dinsel birliği öne süren, ulus yerine ümmet anlayışını ön plana çıkaran, günlük konuşmalarını bile dinsel motiflerle süsleyen gerici 12 Eylül' ün darbesinin mimarı Kenan Evren, 10 Ağustos 1981 tarihinde Çanakkale'de yaptığı konuşmada "Muhterem din adamlarının elini öpeceğiz " diyordu
"Gerçekte," der Machiavelli, "hiçbir ülkede olağan dışı bir yasacı yoktur ki, Tanrı 'ya başvurmuş olmasın; yoksa koyduğu yasaları kimse kabul etmezdi. Gerçekte bilge kişinin bildiği birçok yararlı bilgi vardır. Fakat aynı bilgilerde, başkalarını inandıracak ölçüde açık bir takım nedenler yoktur."
Darbe rejimi, 2842 sayılı yasayı 16.6.1983 tarihinde yürürlüğe koyarak bu yasanın 10. Maddesiyle İmam Hatip Lisesi mezunlarının yükseköğretim kurumlarına girmelerini sağladı. Bununla da yetinmeyerek, 1983 yılında 1739 sayılı yasanın 31. maddesinde yaptığı değişiklikle, cami imamı olarak yetişenlerin okullarda öğretmen olmalarına yasal dayanak hazırlandı.
12 Eylül'de gerçekleştirilen Amerikancı darbeden sonra İsmet İnönü 'nün oğlu veto edilerek seçimlere katılması engellenirken Nakşibendi tarikatının üyesi olan Turgut Özal'ın Çankaya 'ya kadar tırmanması sağlandı. Nitekim Özal 'ın, "12 Eylül olmasaydı iktidara gelemezdik" biçimindeki açıklaması 14.8.1987 tarihinde basına yansıdı.

 

Mart 1987: Demirel, Öğretim Birliği Yasası 'nın bir devrim yasası olduğunu ve değiştirilmesinin olanaksız olduğunu göz ardı ederek şunları söylemiştir:
"Siyasetin emrinde din değil, başka hakların kullanılmasına yaptığı gibi, siyaset dine hizmet edecek. Bunda yadırganacak bir şey yok.
Tevhidi Tedrisat Kanunu bir semavi kitap değildir. Şayet Kuran kursları ve din eğitimi bu kanuna ters düşüyorsa, yanlış olan din eğitimi değildir. Tevhidi Tedrisat Kanunu'dur.
Laiklik çiğneniyor diye yapılan tartışmalar, bir yerde din ve vicdan hürriyetinin kullanılmasını baskı altına almaktır. 

1989: TCK'nın Türkiye 'de din devleti kurulmasını suç sayan 163. maddesi kaldırıldı. Bu maddenin kaldırılmasına karşı çıkan aydınlar birer birer öldürülmeye başlandı.

28 Aralık 1989: Üniversitelerde türban serbest bırakıldı.

31 Ocak 1990: Prof. Dr. Muammer Aksoy'un öldürülmesi.
7 Mart 1990: Çetin Emeç'in öldürülmesi.
4 Eylül 1990: Turan Dursun'un öldürülmesi.
6 Ekim 1990: Prof. Dr. Bahriye Üçok'un öldürülmesi.
24 Ocak 1993: Uğur Mumcu, "İmam-Subay " başlıklı yazısından iki gün sonra bir suikasta kurban gitti.

2 Temmuz 1993: Sıvas 'ta her yıl geleneksel olarak düzenlenen Pir sultan Abdal Kültür Etkinlikleri' nin 3. gününde, Müslümanlar ortalığı kana buladı. Ülkemizin yetiştirdiği en değerli aydın, düşünür, bilim adamı, sanatçı ve edebiyatçılardan 37 kişi diri diri yakıldı. Çoğu çevre illerden gelerek Madımak Oteli' ni ateşe verenlerin attığı ortak sloganları şunlardı:
" Zafer İslam'ın… Cumhuriyet Sivas'ta kuruldu, Sivas'ta yıkılacak! Şeriat gelecek zulüm bitecek… Kahrolsun laiklik…"

27 Mart 1994: Yerel seçimlerle RP'nin yükseliş ivmesi devam etti. 22 ildeki belediyelerin, Ankara ve İstanbul 'daki ana kent belediyelerinin tüm olanakları RP'nin eline geçti. Bunlar, iktidar yolunda önemli kilometre taşları olacaktı. Erbakan,” Refah iktidara gelerek. Sorun ne? Geçiş dönemi sert mi olacak, yumuşak mı? Kanlı mı olacak? Kansız mı? 60 milyon buna karar verecek" diyordu.
5 Nisan 1994 tarihli kararlarını ilan ederken "
Son sosyalist devleti de yıktık" sözleriyle Kemalizmin sosyal devlet alanında sağladığı cılız da olsa kazanımları kastediyordu.

10 Kasım 1994: Anıtkabir'de Atatürk' e çirkin bir saldırı yapıldı. Saldırgan, "Taşlara, kemiklere secde etmeyin. Taşlar sizi kurtaramaz. Kur'ana davet ediyorum." diye slogan attı.

11 Ocak 1995: Onat Kutlar'ın öldürülmesi.
9 Ocak 1996: Metin Göktepe'nin öldürülmesi.

1997: Refah Partili Sincan Belediye Başkanı Bekir Yıldız, "Laiklere şeriat enjekte edilecek" diyordu.

1997: Şevket Yılmaz , "Allah'ın size soracağı soru şöyle: Küfür düzeninde İslam Devleti olsun diye niye çalışmadın?
Hasan Hüseyin Ceylan, "Bu vatan bizimdir, rejim bizim değildir kardeşlerim. Rejim ve Kemalizm başkalarınındır. Türkiye yıkılacak beyler!"
Kayseri Belediye Başkanı Şükrü Karatepe, "Bu törenlere içim kan ağlayarak katılıyorum. Bu düzen değişmeli. Bekledik, biraz daha bekleyeceğiz. Gün ola harman ola. Müslümanlar içlerindeki hırsı, kini eksik etmesin."
Şanlıurfa Belediye Başkanı Çelik, "Ben kan dökülmesini istiyorum. Demokrasi böyle gelecek, fıstık gibi olacak." diyorlardı.

Ve Nihayet Şubat 1997… Özal'ın halefi olan Başbakan Necmettin Erbakan, Başbakanlık Konutu’nda verdiği iftar yemeğine Türkiye'nin en ünlü din baronlarını davet ederek, toplumsal gerilimi tırmandırdı.
Laikliliğin tanımı bile değiştirilerek, "Laiklik, din özgürlüğüdür", "Din ise birleştirici ve lâzımdır" denilmeye başlandı. Eğitim yoluyla bu ülkede, "İktidar olursak, içkinin içilip içilmeyeceğini referanduma götürürüz" diyen Tayyip Erdoğan gibi şeriat özlemcisi kafalar yetiştirildi. Bu kafa sahipleri, iktidar olup cesaret ettikleri takdirde çarşafı, Arap alfabesini, dört kadın ile evlenmeyi de referanduma götüreceklerinden, bir yandan uluslararası yeşil sermaye gücü, öte yandan da din istismarı yoluyla bunu topluma kabul ettirip uygulayacaklarından, artık hiç kuşkumuz kalmadı.

21 Ekim 1999: Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı 'nın öldürülmesi.

18 Aralık 2002: Prof Dr. Necib Hablemitoğlu 'nun öldürülmesi.

Şimdi ise Sevr kapımızın eşiğinden sırıtıyor!

 

Peki, ya 2002 den bu güne dek yaşananlar, Cumhuriyet'e karşı intikam savaşı, hainleri aklama paklama çabaları, iğneden ipliğe satılan ülke değerleri, insan olan düşünmeli, evet düşünmeli...

 

TÜRK'LERİ SEVMEYEN OSMANLI...

 

“Ne mutlu Türk'üm diyemeyenlerin neden Osmanlılığa sarıldıklarını iyi anlamalı bu millet...”

Osmanlı padişahlarının ne denli Türk oldukları kuşkuludur. Çünkü kuruluş dönemindeki koşullarda geçerli olan; komşu ülkelere saldırma ve onlardan savaş tazminatı ve ganimeti alma siyasetine dayalı olarak güçlenip zenginleştikten sonra, yatak odalarını, “harem’ler kurarak zenginleştiren padişah-halifelerin birçoğu sayesinde, ırk ve kan birliği bozulmuş olduğu görülmektedir. “… Bütün kadın sultanlar, bütün padişah anaları, hep yabancı ırklardan alınan köle kadınlardan geldiler. Hanedanda bu kan yabancılığı, Osmanlı İmparatorluğu’nun son padişahına kadar devam etti”

(1) Şevket Süreyya Aydemir, Makedonya’dan… C.2, s.440.

Belki bu özelliklerinden dolayı, “halife” sanlı padişahlar, bu sanın yarattığı olanaklardan yararlanarak, yönetimi altında bulunan ve özellikle “Türk” kimliği taşıyan yönetilenleri tıpkı bir sürü gibi yönetmeyi yeğlemişlerdir. Henüz kuruluş dönemi olan 1466 yılında yapılan bir derlemede, “Türk iti şehre gelince Faresice ürer” denilmektedir.

(2) Burhan Oğuz’dan aktaran, Şakir Keçeli, a.g.y., s. 118.

Osmanlı şairlerinden Baki’nin, “Muhteşem Süleyman” olarak bilinen padişaha sunduğu bir şiirinin Türkçeleştirilmiş dizeleri şöyle:

“Her taç yoksulluk ve yokluk ehline baş tacı olamaz.
Ey hoca Türk toplumundan olanın başı kabadır.
Türk, sultan olma yeteneğinden yoksundur.”

Yine bir Osmanlı şairi olan Nef’i ise;

“Tanrı, Türk’e irfan çeşmesini yasaklamıştır” demiştir.

Divan-ı Hümayun yazmanlarından Hafız Hamdi Çelebi 1499 yılında yazdığı şiirinde, “Baban da olsa Türkü öldür” nakaratını kullanmakta, üstelik bu sözün İslam Peygamberi Hz. Muhammet’e ait olduğunu vurgulamaktadır. Sadece bir kıtasını yineleyelim:

“Sakın Türkü insan sanma.
Bir an bile olsa Türk’le birlikte olma.
Türk eline şeker olsa o şeker zehir olur.
Türkün başını keserken sakın gam yeme.
Baban da olsa Türkü öldür.”

(3) Aktaran, Şakir Keçeli, a.g.y., s. 121.

Osmanlı tarihinde çok saygın bir konumu olan Fatih bile, Otluk beli Savaşından dönerken, elinde bıçak olan birisine ne yaptığını sorduğunda; öldürülen Türkmenlerin kulaklarını keserek küpelerini topladığını öğrenmiş ve “İşine devam et” demiştir. Hırvat kökenli, Sadrazam Kuyucu Murat döneminde (1606-1611), 155.000 insan doğranmış ya da diri diri kuyulara doldurulmuşlardır. Aman dileyen insanlara Kuyucu’nun yanıtı “Vurun şu pis Türkün başını” olmuştur. Cellatların bile öldürmeye kıyamadığı çocuğu atından inerek öldüren Kuyucu Murat, Osmanlı’nın yetkilisi, öldürülen çocuk da Anadolu’nun evladı Türk’tür. (Olayı ayrıntıları ile Osmanlı tarihçisi Naima’dan öğrenmek olasıdır.) Yavuz Sultan Selim’in, halifeliği zorla da olsa aldıktan sonra, yönetim ile Türk ulusu arasındaki anlayış ve ideoloji ayrılığı açık şekilde çelişmiştir. Yönetime dayalı şeriatçı anlayış üst yönetime egemen olur iken, Anadolu’da yaygın olan Alevilik sayesinde Türk dili kendini koruma olanağı bulmuştur. Yönetimin Anadolu’yu dil unsuru aracılığıyla Araplaştırmasına ve Acemleştirmesine karşı olan bu halk, yok edilmek istenmiştir. Bu nedenle Anadolu’da öldürülen Türk sayısı, Yavuz Sultan Selim zamanında 40.000 kadardır. Bu gerçek Osmanlı İmparatorluğu’nun Türk halkından koptuğunun açık bir kanıtıdır.

(4) Çetin Yetkin, Türk Halkı… s.161.

Osmanlı tarihçisi Naima aynı bilinç içinde şöyle yazmaktadır:

“Türkmen çözülüp gitmesi yamandır, cem-ü iltizamına derman yok.” Yani, Türk ulusu ve unsuru öylesine eriyip çözülecektir ki, bir daha birleşmesinin ve bütünleşmesinin ilacı ve dermanı olmayacaktır. Osmanlı tarihçisi Naima “Tarihi”nde Türkler için; nadan (kaba) Türk, idraksiz Türk, hilekâr Türk ifadelerini kullanmaktadır.

(5) Naima Mustafa Efendi, Tarih-i Naima, Türkçeleştiren: Zuhuri Danışman, İstanbul, C.1, s.168, 238, C.2 s.536. C.3, s.1180, C.4 s.169.

Aslında Türkler hakkındaki kötü yargılar Selçuklulardan beri yaygındır. Örneğin, Selçuklu yazar Aksaraylı Kerimeddin Mahmud, şunları yazmıştır: “Hunhar Türkler, köpek ve kurt gibidirler, ellerine fırsat geçerse yağmayı ganimet bilirler, fakat düşman kuvvetleri gelirse kaçarlar.”

(6) Aktaran, Çetin Yetkin, a.g.y., s.12.

Osmanlı düşüncesinde, “kavmi necip” olarak görülen Araplar karşısında Türk ulusu aşağılanmıştır. 1912 yılında Sebilürreşt dergisinde çıkan bir yazıda; “Türk” deyiminin kullanılması, dinsizlik, kâfirlik sayılıyordu. “Türk hükümeti”, “Türk ordusu”, “Türk ülkesi” deyimlerinin Osmanlı halkı üzerinde rahatsızlık yarattığı biliniyordu. 1913 tarihli “Mecmuai Ebuzziya” dergisinin 94. sayısında; “Bizim Türklüğümüz sembolizmden başka bir şey değildir. Bizler yani Türkler Müslümanlık içinde erimişizdir. Türk falan değil, sadece Müslüman’ız. Buhara’lı hanlar bile kendilerini Türk saymazlar. Zira onların cetleri de vaktiyle Türkistan’ı zapt etmiş olan Araplardan başka bir şey değildir,” demekle, kendisini ve Anadolu’da yaşayan bütün insanların kimliğini inkâr ediyordu. Üniversite profesörlüğü de yapmış olan Ahmet Naim, 1913 yılında yazdığı “İslam’da Davai Kavmiye” adlı kitabında, Türk’e karşı savaş açmış ve “Türkün geçmişini bilmesine ve öğrenmesine lüzum ve ihtiyaç yok…Gerekli olan şeriatı öğrenmektir,” demiştir. 1919-1920 yıllarında Şeyhülislamlık görevine getirilmiş ve Padişahla birlikte ülkeden kaçmak zorunda kalmış olan Mustafa Sabri Efendi ise, Türk’e Türklük benliği vermek isteyenlere “soysuzlar” yakıştırmasında bulunmuştur.
 

(7) Mustafa Coşturoğlu, a.g.y., s.278, 279.

Bu tutum ve koşullar içerisinde “Türk” kimliği, yönetimin merkezi olan İstanbul’dan uzak, savaştan savaşa asker toplamak için anımsanan, Anadolu köylerinde kapalı bir kültür içinde dili ve töreleri ile yaşamıştır. Zaman içinde “Türk” yöneticisine o denli yabancılaştırılmış ki, kimi kez “Osmanlı Efendisine Türk’ demek hakaret sayılmış”, “Türk” sözcüğü, Anadolu köylüleri için kullanılır olmuştur.
 

(8) Bozkurt Güvenç, Türk Kimliği, s.22, 23, Cahen’den aktaran, Bernard Lewis, Modern Türkiye’nin Doğuşu, s.1.

İstanbul alındıktan sonra, Osmanlı yönetiminde, devletin en yüksek yürütme organları Türk’e kapalı tutulmuş, devlet adamlarının yetiştirildiği Enderun okullarına Türkler alınmamışlardır.
 

(9) Hikmet Bayur, a.g.y., s.15.

 İstanbul’un alınmasından 4. Murat’ın ölümüne dek geçen 187 yıl içinde, devşirmelerden 66, Türk kökenlilerden de 10 kişinin sadrazamlığa atandığını, aynı dönemde devşirmelerin toplam 167 yıl, Türk kökenli sadrazamların da 17 yıl görev yaptığı gerçeği, Türklere yaklaşımı gösteren ayrı bir kanıttır. Padişahlar, yakın korumalarını da hep devşirme (kul-köle) olanlardan seçmişlerdir.
 

10) Hikmet Bayur, a.g.y., s.17

Osmanlı yönetiminin bu tutumuna karşın halk da kendi arasında birlik ve beraberlik içinde değildi. 12. yüzyıl ortalarında Ahmet Yesevi’nin kurduğu; Türk geleneğini, dilini ve kültürünü Şamanlık ile bütünleştiren (Bektaşilik gibi) tarikatlar Anadolu’da yayılmaya başladı. Bir taraftan Yesevi yanlısı ve Türk kimliğini taşıyan tarikatlar yayılır iken, öte yandan da, Sünni İran kültürünü benimseyen Nakşibendî Tarikatı, yeniliklere karşı koyma alışkanlığını güden Zeyni Tarikatları ve Fars diline önem verdiği için daha çok aydınlar (!) arasında yayılan Mevlevilik, yaygınlık gösteriyordu. Bu tarikatlar içinde, Türk kökenli olanları, doğal olarak Arap kültürü görmüş olan medreselilerce aşağılanmaya çalışıldı. Bu koşullar altında Türk halkı kendi yurdunda aşağılanmış oldu. “Kaba Türk”, “Anlayışsız Türkler”, “Pis Türkler” gibi ön yargılar dönemin özelliklerinden oldu.
 

(11) Özer Ozankaya, Türkiye’de Laiklik, İstanbul, 1990, s. 253.

Osmanlı yönetiminde Türk’e yaklaşım o denli aşağılayıcıdır ki, o günlerden kalan aşağıdaki şiir bu yaklaşımı özetlemektedir:

“Türk değil mi, Merzifon’un eşeği,
Eşek değil, köpekten de aşağı.”

Osmanlı’nın bu yaklaşımına Türkün verdiği yanıt, bir şiirin dizelerinde şu şekilde yer almıştır:

“Şalvarı şaltak Osmanlı
Eğeri kaltak Osmanlı
Ekmede yok biçmede yok
Yemede ortak Osmanlı”

(12) Özer Ozankaya, a.g.y., s.121.

Kendi yöneticilerinin bu tutumu karşısında, yabancılardan da olumlu yorum beklenemezdi. Yabancılar, Türkleri “yaklaşık 1000 yılına kadar Arapların esiri olan Türkler dağ insanı niteliğinde bir kavimdir”

(13) Warshew’den aktaran, Bozkurt Güvenç, a.g.y., s. 311. şeklinde yorumluyorlardı.

Ulusçuluğun etkisi ile etnik kökenlilerin, Osmanlı yönetiminden birer birer ayrılmaya başladığı 19. yüzyılın ilk yarısında hatta sonlarında bile, Osmanlı yönetiminin Türk’e olan yaklaşımı değişmemişti. 1874 yılında “Dünya Tarihi” kitabının yazarı, Askeri Okullar Bakanı Süleyman Paşa, “Osmanlı devletin adıdır, milletimizin adı Türk’tür” görüşünü savunmasına karşın, bu düşüncesini kendi kitabında bile kullanmaya cesaret edememişti.

(14) Bozkurt Güvenç, a.g.y., s.26.

Koçu Bey, 4. Murat’a sunduğu risalesinde (küçük kitap) Türkler hakkında şunları yazıyordu:

“…mezhebi bilinmeyen şehir oğlanı, Türk, Çingene, tatar, kurt, ecnebi, Laz, Yörük, katırcı, deveci, hamal, ağdacı, yol kesen, yankesici ve diğer çeşitli kimseler…”

“Harem-i Hümayuna kanuna aykırı olarak Türk ve Yörük, Çingene, Yahudi, dinsiz, mezhepsiz, nice kalleş ve ayyaş şehir oğlanları girer oldu.” Bu sözler yazılıp Türk olduğu söylenen Padişaha veriliyordu.

(15) Aktaran, Çetin Yetkin, a.g.y., s.145.

Abdülhamit’in Araplara ve İslamiyet’e dayanan siyaseti, Türkü, Türkçüleri baş düşman olarak görmekteydi. Onun zamanında “Türküm demek, Türk’ten söz etmek büyük suçtu”.

(16) Esat Kamil Erkut, a.g.y., s. 63.

Devletin dayandığı kendi halkına bu denli yabancılaşmasından olsa gerek, Osmanlı Devletinde kamu ile ilgili belgelerde, Türkçe sözcüğe 1876 Anayasasına değin rastlanmadı.

(17) M.Rauf İnan, Atatürk’ün Evrenselliği, Önder Kişiliği, Eğitimci Kişiliği ve Amaçları, Ankara, 1983, s.198.

Zaten, dini ile dilini de değiştiren bir ulusa Osmanlı Devletinden başka yeryüzünde rastlanmamıştır. Osmanlı yönetimi, kendilerini Türk olarak görmedikleri için, Türk kökenliler “azınlık” konumunda kaldı. 1897 tarihinde, bir İngiliz gezgini şunları söylüyordu: “Türk adı nadiren kullanılır, onun iki yolda kullanıldığını işittim; ya bir ırkı ayırt eden deyim olarak, örneğin bir köyün ‘Türk’ veya Türkmen’ olup olmadığını sorarsın, ya da bir hakaret deyimi olarak, örneğin İngilizce söyleyeceğin ‘eşek kafalı’ anlamında, ‘Türk kafa’ diye homurdanırsın.”

(18) Ramsay’dan aktaran, Bernard Lewis, a.g.y., s.331.

Aynı yıllarda, Türk-Yunan Savaşı ortamında Şair Mehmet Emin‘in yayımladığı kitapta, “Ben bir Türküm dinim cinsim uludur” dizeleri yer alıyordu. Ancak, üstünlüğü kanıtlamak için şiirler yeterli değildi. Kendi yöneticisi tarafından aşağılanan, üst üste gelen yenilgiler sonucunda benliğini, kişiliğini yitiren ve varlığını yitirmek üzere olan Türk halkı tarihin en zor dönemini yaşıyordu.

Yabancıların Türk imgesi ise Osmanlı’nın, Türk’e yaklaşımından farklı değildi. Türkologlara göre Türkler;

insanlar arasında anlayış bakımından sonuncudur. İnançtan ötesini kavrayamazlar; anlamaya da çalışmazlar… İslam dininin Türkler üzerindeki etkisi iyi sonuç vermemiştir. Türkler, Müslüman Asya’nın Avrupa’ya karşı savaşan askeri oldu. Müslümanlık, Türk dehasına ters düştü. İslam, bu “Yarı Çinliler”den “Acımasız İranlılar” yarattı.

(19) Türkoloji uzmanı Cahun’dan aktaran, Bozkurt Güvenç, a.g.y., s.308.

Türk aydınının durumuna gelince; çok az sayıda olsa da uyanma belirtileri başlamıştı. Bunlar arasında en önemlisi Ziya Gökalp adını taşıyor.

“Sorma bana oymağımı boyumu,
Beş bin yıldır millet gibi yaşarım…
Deme bana Oğuz, Kayı, Osmanlı,
Türküm, bu ad her unvandan üstündür,”

diye haykırıyordu.

Öte yandan, özgür düşüncenin olmadığı bir ortamda, kendi ulusal çıkarlarını savunma olanağından yoksun olan bir avuç kişi yurt dışında özgürlük arıyorlardı. Bu aydınlar, yurt özlemi ile ülkelerinden aldıkları yüz kızartıcı haberlerin ve kötü gelişmelerin ezikliği içindedirler. Onlardan birisi, o günlerin koşullarını, şu duygusal satırlarla günümüze aktarmaktadır:
 

“Bir mayıs sonu ya da bir haziran başı idi. Bağımsız fakat bütün kalbiyle İttifak Devletlerinin zaferini kutlayan bir Avrupa şehrinde, başım eğik, gözlerim yaşlı dolaşıyorum. Yüreğim bir derin uçurum, kafam bir cehennemdir.
Gün geçmiyor ki, bir mağazada bir lokantada Türk olduğum anlaşılınca acı bir alay edilme veya ağır bir hakaretle karşılaşmayayım. …lakabımız ‘makak’tı. (bir çeşit şempanze maymun türü) Gönül verdiğimiz genç kızlar Türklüğümüzü sezince bizden iğrenip kaçıyordu. İşte, o şehrin bu cehennem atmosferi içinde, bir gün yılgın ve çekingen dolaşırken, gözlerim, ansızın, bir gazete satıcısının sergisinde, bir sürü gazete adı ve başlıkları arasında, iri harflerle dizilmiş şu satırlara ilişiverdi: ‘Bir Türk generali İtilaf kuvvetlerine karşı yeniden harbe hazırlanıyor.’ Titreyerek gazeteyi aldım. Yürürken okuyorum; ‘Mustafa Kemal Paşa isminde bir Türk generali.’ “

 

(20) İşte o Mustafa Kemal önce bölgesel sonra ulusal toplantılarla Türk’e Türklüğünü, dünyaya insanlığını anımsatacak uğraşısını başlatmadan önce geldiği İstanbul’dadır.
 

Ancak biz başa dönerek, Osmanlı yönetiminin birinci derecede yöneticisi konumunda olan padişahların kökenlerine bir kez göz atalım. Böylece, 3. padişah olan 1. Murat’tan başlayarak padişah analarının kökeni öğrenilecek, Türk Ulusunun kanı ve canı üzerine kurulan saltanata karşın, Türk’e düşman oluş nedeni daha iyi anlaşılacak, “ecdat” özlemi çekenlerin “ecdatları” daha iyi tanınmış olunacaktır.


Gençliğe hitabe kaldırılsın diyenleri, bayrağımıza tahammül edemeyenleri, Türk'üm demekten kaçanları, İstiklal marşımızı duymak istemeyenleri, Türk Askerini, gazetecileri, bilim adamlarını zindanlarda ölüme mahkum edenleri, onlarca yobazı kahraman ilan ederek adeta Türk'lerden intikam alma sevdasına düşenleri şimdi anladınız mı..
 
Şimdi anladınız mı Mustafa Kemal Atatürk dendi mi gözlerinin neden pörtlediğini...