14 Aralık 2009

Kanka Berlusconi..

 




İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi, Milano'da yumruklu saldırıya uğradı. Burnu kırılan ve alt dudağına dikiş atılan Berlusconi için özel doktoru, 20 gün istirahat etmesi gerektiğini söyledi.


Başbakan erdoğanın kankası el yumruğunu yiğince kendi yumruğunun balyoz olmadığını anlamıştır sanırım,kendilerini ulaşılmaz sanan yöneticilerin kulağına küpe olur bu olay umarım zira Allah beterinden korusun diyesi geliyor insanın.

Ama benim tek korkum, halkıyla kucaklaşmayı seven pek değerli bizim başbakan bundan böyle koruma ordusunu ikiye katlıyacaktır,ya bu karizma çizilirse,değilmi?

12 Aralık 2009

KADERMİ BU...

Hiçmi yüzümüz gülmez bizim,hiçmi mutlu yaşama hakkımız yok adı cennet olan bu canım ülkede,kendi elleriyle güneşi örtermi insan,ölümle bir nefes kadar yakın yaşamak göbek adı olarakmı yazıldı bizlere.

Altıyüz lira,altıyüzlira için yerin yedi kat altını kim layık görebilir bizlere,bir yutumluk kanser hapının ikiyüz lira olduğu bu ülkede kendi ayaklarıyla mezarına girermi insan,kömür karası,kömür karası değil aslında yüzlerine bulaşan,çaresizliğin umutsuzluğun vede mutsuzluğun yüreklerdeki yangını bu.

Kadermi bu,kadermi bizlere layık gördükleri hayatı yaşamak ,hangi acıya yanacağımızı şaşırdık kaldık ölümleri kanıksadık adeta,insan hayatının bu kadar hafife alındığı hangi dönemi gördü bu gözlerimiz.

Hükümetler bu ülkenin sahibi değildir,onlar kendi bilgileri, becerileri ve ideolijileri kadar bu ülkeyi yönetirler,asıl söz sahibi halktır ve halk yanlışı gördüğü her yerde yumruğunu masaya vurmalıdır.

Asıl içinin karası yüzüne vurmuşları görelim artık,bizleri yoksulluğa mahkum edip kendilerine mecbur bırakanları farkedelim artık,yüreğinde vatan sevgisi,insan sevgisi olmayan adamları körü körüne alkışlamak bizim milletimize yakışmıyor.

5 Ekim 2009

nerde o eski seyyar satıcılar.



Üç defa çalarlardı ellerindeki çanı,arkasından tiz bir sesle yoğurtçuuuu diyerek geldiklerini mahalleye heber verirlerdi,aslında bilirdi herkez onların geliş saatini eline tabağını tenceresini alan kapıya çıkardı,içimizden biriydiler, nerde para pul akıl defterine yazılırdı alınanlar.
Tertemizdi,içinde şimdi'ki gibi bilmediğimiz katkı maddeleri yoktu,hile hurda hiç yoktu,alın teri ve saf sütten çalınırdı geniş tepsilere yoğurtlar,ağaç askının iki kefesinde kilo ile satılırdı canım yoğurt.


Hallaçlar,pamuk ve yün gibisi varmı,sağlıklı sıhhatli kışın o soğuk gecelerinde içine gömüldüğümüz yatağımız yorganımız,zaman içinde sertleşir ve topaklaşırdı,yaz günleri hallaçlar bunları kabartmak için omuzlarına astıkları yay ve tokmakla bağırırlardı"Hallaççı" diyerek,evlerin bahçelerinde sökülürdü yatak yorgan,hallaççı girişirdi tokmağıyla yayına pamuk dede gibi olsada kendisi,köpük köpük olurdu yatağımız yorganımız,o gecenin uykusunu anlatmaya gerek var'mı.



Ya şipşakçılar,arzuhalciler ikisi bir birinden ayrılamazlardı,her konu hakkında bilgileri olurdu her konuda dilekçe,istida yazar hazırlar verirlerdi,hükümet binalarının köşeleri veya adliyesaraylarının yan duvarlarıydı meskenleri.



Kaderciler,belkide yaşı müsayit olanlarımızın bir çoğu kaderci amcadan niyet falına baktırmıştır sevimli tavşanın çektiği,şimdilerde ne mümkün,onlarda yenildi teknolojiye.



Kalaycılar,eski mutfaklarımızın,tel dolaplarımızın ışıltıları,ne güzel olurdu onlar çalışırken seyretmesi,serptikleri tozun çıkan dumanında bir hoş olurdu içimiz,sihirbaz gibiydiler,bir anda simsiyah yanmış tencerelerimiz ışıl ışıl olurdu.



Zerzevatçı dedeler,fındık fıstık,kırık leblebi,keçi boynuzu ve dut kurusu,çocukluğumuzda dört gözle beklediğimiz dede,paramız yoksa eski ayakkabı,gömlek vesaire ne olursa bir avuç bir şeyler alırdık.



Rengarenk macunlar tahta çubuk ucuna sarılırdı,esanscı amca,helvacı hep mahallemizin renkleriydiler, Soğuk kış gecelerinde bozacılar,beyaz yakalı kapkara okul önlüklerimiz maziye gömülen daha nice deyerlerimiz gibi tek tek yok oldular.
Mutlumuyduk? Evet hemde çok mutluyduk,altı pençe yapılmışta olsa o ayakkabılar bizimdi okulda istiklal marşı söylendiği zaman bütün cadede'ki araçlar dururdu,bütün insanlar esas duruşta beklerdi,bir komşunun feryadını her kez duyar ve koşardı,kimse komşusunun adını beş numaradaki teyze on numaradaki amca diye anmazdı, bundan güzel mutluluk olurmu...

12 Ağustos 2009

Açıl susam açıl...

“Allah yoluna tutacağımız bu siper
Bin kere Kâbe’ye gitmek demektir.
Bu toprak bizim, biz de bu toprağın sahibiyiz.
Diyen hasan çavuşu sırtından vurdunuz siz
Yaşasaydı şimdi yüzünüze tükürmezmiydi.

Bir damla göz yaşının yürekteki yangınını bilirmisiniz siz
Hiç ciyeriniz yandımı bir evlat acısıyla
Aylarca bir elbiseyi kokladınızmı hasretinden yanarak
Buz gibi mezar taşını kucakladınızmı hiç yavrum diye
Nerden bileceksiniz’ki
Hiç yüreğinizden vuruldunuzmu siz.

Hayat bir armağandı onlara
Aslan gibi deryaları heder ettiniz
Doğumla ölüm arasına kalleşliği eklediniz
Ne uğruna şehit olduklarına sevinecekler şimdi
Bağırlarını delen kurşunun tetikçisini kucakladığınız için’mi?
Onlar vatan toprağı diye bağırlarını siper etmişti
Ne bilsinler sizin güroymak ilçesine Norşin diyeceğinizi
Potamyaya hoş geldiniz pankartıyla karşılanacağınızı Ne bilsinler.

Kötülerin üzerini karla kapatma gibi bir telaşınız var
Gaflet içindesiniz
Kimse değişmez sizinde değişemediğiniz gibi
Bahar yağmurları karı yıkayacaktır
Tıpkı denizin pisliği iade ettiği gibi
Gerçekler kucağınıza dolacaktır.

Ardınıza bir bakın
Binlerce şehit mezarı dikilmiş feryat ediyor
Benim Şehidimin ve gazimin hakları nerede
Şehit anasının babasının hakları nerede
Benim haklarım nerede
Bizmi başlattık bu kahpe savaşı söyleyin.

Hangi şehit ailesini kucakladınız onları kucakladığınız gibi
Söyleyin.
Kime sordunuz yalakalarınızdan başka’da
Açılım peşindesiniz.

Açılım’mış?
Açıl susam açıl
Kırk haramiler doymamış ihanete
İmralı köpeği salınacakmış...

Tufan Ank.

6 Temmuz 2009

Ölüm nedir'ki insanlık ölmesin yeter...

Ölen bir insan,peki ya insanlık,o yaşıyormu,ne oldu duyarlı türk toplumuna,biz Devlettik biz millettik,ya şimdi nereye gidiyoruz?



Kalp rahatsızlığı nedeniyle doktorları tarafından yalnız yüzmesi yasaklanan emekli doktor Antalya konyaaltı plajında boğularak öldü. Cesedin plajda bekleyen cenazesine aldırış etmeyen vatandaşlar, hemen yakınında yüzmeye devam etti çocuklarla birlikte.
Aslında şaşmamak lazım son yıllarda bir çok deyerimizi tek tek kayıp ediyoruz malesef
Şehit cenazelerinin gecesinde düğün dernek kuran ve saatlerce halay çeken ulaştırma bakanını henüz unutmadık,ne ekersen onu biçersin bu Dünyada,sadece insan olmanın sızısı acıtsın yüreklerimizi birazcık yeter...